COVID - warto wiedzieć

Czy koronawirus wywołujący COVID-19 jest groźniejszy niż grypa sezonowa?

17 kwietnia 2020

Koronawirus SARS-CoV-2, powodujący chorobę znaną jako COVID-19, nie ma nic wspólnego z wirusem grypy: są to dwa różne wirusy. Mają one tylko dwie cechy podobne - oba zakażają drogi oddechowe i są osłonkowymi wirusami RNA.

 

 

Poza tym różni je wszystko. Wirusy grypy należą do rodziny ortomyksowirusów (za grypę mogą być odpowiedzialne trzy typy: A, B, C), natomiast wirus SARS CoV-2, jak sama nazwa wskazuje, należy do rodziny koronawirusów. Są to dwie zupełne osobne, niezależne rodziny. Wirusy grypy mają zdecydowanie większe zdolności do mutowania, a co za tym idzie, do wytwarzania nowych ich wariantów.

 

Obecnie jednak właśnie koronawirusa SARS-CoV-2 uważa się za groźniejszego niż wirusy tzw. grypy sezonowej. Dlaczego?

Obecnie wirus ten jest jeszcze stosunkowo słabo poznany, choć na całym świecie prowadzone są badania, mające na celu jego wyizolowanie i scharakteryzowanie. Wciąż wiele informacji na jego temat opartych jest na obserwacjach chorych pacjentów, a nie na konkretnych badaniach naukowych. Tymczasem wirusy grypy są znane nauce od wielu lat. A cechą ludzkiej natury jest to, że mniej boimy się tego, co znane i dlatego koronawirus wydaje nam się groźniejszy.

Niestety SARS-CoV-2 jest znacznie bardziej zaraźliwy od wirusa grypy, bowiem szacuje się, iż jedna osoba zakażona może zakazić od 2 do 3 innych osób (w przypadku grypy współczynnik ten wynosi 1,5-2). Z dotychczasowych badań naukowych wynika, że koronawirus może dłużej niż wirusy grypy pozostać aktywny poza ciałem gospodarza (od 30 minut do 3 godzin).

Z innych zaś doświadczeń wynika również, iż SARS-CoV-2 na niektórych powierzchniach może przetrwać od 24 godzin (karton), nawet do 3 dni (tworzywa sztuczne). Jedynie rygorystyczne przestrzeganie zasad higieny osobistej oraz częste mycie i dezynfekowanie powierzchni, z którymi mamy styczność może nas uchronić przed zakażeniem COVID-19.

Kolejne różnice tkwią w szybkości replikacji obydwu wirusów. Okres inkubacji wirusa grypy to 0,5-4 dni od momentu zakażenia się do pojawienia się pierwszych objawów choroby. Tymczasem w przypadku SARS-CoV-2 ten okres jest znacznie dłuższy i wynosi około 3-14 dni (średnio 9-11 dni). W przypadku koronawirusa powodującego chorobę COVID-19 wyższe jest też tempo podwojenia się liczby chorych – średnio to 2,5 dnia, zaś w przypadku grypy jest to 7 dni.

Odmienny jest też przebieg tych chorób: większość przypadków grypy ma ostry przebieg i obarczona jest pewnym ryzykiem powikłań (szacuje się, że do szpitala trafia około 1,5% pacjentów w ciężkim stanie). Niestety w przypadku COVID-19 aż 20% przypadków ma ciężki przebieg, choć dotyczy to niemal wyłącznie osób starszych, z chorobami współistniejącymi lub pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne.

W przypadku COVID-19 śmiertelność waha się na poziomie 0,9-13% (współczynnik ten bardzo zależy od regionu występowania), natomiast w przypadku grypy sezonowej wynosi on 0,3-1,0%. SARS-CoV-2 jest też znacznie bardziej zaraźliwy, szacuje się, bowiem iż sezonowa grypa dotyka około 5-20% populacji, a nowy koronawirus 40-80% światowej populacji. Są to oczywiście dane orientacyjne, ponieważ w większości państw diagnozuje się jedynie osoby wykazujące objawy typowe dla COVID-19.

 

Czym się różni leczenie COVID-19 od leczenia grypy?

Ponieważ SARS-CoV-2 jest wirusem nowym, nie mamy w stosunku do niego żadnego specyficznego leku, a wszystkie metody leczenia polegają na działaniu objawowym lub wspomagającym.

Nie mamy także jakiejkolwiek szczepionki, która by chroniła nas przed SARS-CoV-2. Tymczasem w przypadku wirusów grypy mamy skuteczne szczepionki, które chronią nas przed tą chorobą i jej ewentualnymi powikłaniami oraz skuteczne leki przeciwwirusowe stosowane w ostrzejszym przebiegu grypy.

 

 

Autor:

dr hab. n. med. Tomasz Dzieciątkowski

Wirusolog i mikrobiolog,
Katedra i Zakład Mikrobiologii Lekarskiej, WUM

 

Słowniczek

  • Wirus RNA – wirus, którego informację genetyczną tworzy łańcuch kwasu rybonukleinowego, czyli RNA;
  • Leki immunosupresyjne – leki, których zadaniem jest osłabienie działania układu odpornościowego człowieka;
  • Mutowanie wirusa – procesy związane ze zmiennością materiału genetycznego wirusów.