Escitalopram. Cechy leku i użyteczność w dobie COVID-19

Profesor Janusz Heitzman w obliczu powszechnego narażenia na stresor, jakim jest epidemia SARS-CoV-2, zwraca uwagę, że jego charakter oraz nasilenie objawów, jakie wywołuje, wymykają się aktualnie istniejącym kategoriom zaburzeń psychicznych [1]. Uważa on, iż „najbardziej typową i powszechną cechą obrazu klinicznego pandemicznego ostrego zaburzenia stresowego jest przedłużona reakcja lękowa i niemożność oderwania się od stałego przeżywania traumy. Obserwujemy przedłużone utrzymywanie się strachu i poczucia bezradności, a wobec niemożności ucieczki (brak bezpiecznego miejsca lub jest ono ograniczone i niedostępne) w skrajnych przypadkach stany paniki, rozpaczy i poczucie beznadziejności.