Jak postępować, jeżeli pacjentowi z chorobami serca i naczyń towarzyszą inne nieklasyczne czynniki ryzyka?

Nie ulega wątpliwości, że identyfikacja czynników ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego stanowi podstawę profilaktyki i leczenia pacjentów z chorobami będącymi przecież główną przyczyną zgonów w Polsce. W praktyce klinicznej zastosowanie znajdują skale oceny ryzyka sercowo-naczyniowego, takie jak Framingham czy SCORE, które biorą pod uwagę płeć, wiek, profil lipidowy, ciśnienie skurczowe, palenie tytoniu czy cukrzycę. Coraz częściej zwraca się jednak uwagę na tzw. nieklasyczne czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, które, chociaż nieuwzględnione w powszechnie stosowanych schematach oceny ryzyka, w tym wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC), stanowią istotną część kompleksowej oceny faktycznego ryzyka chorób sercowo naczyniowych (CVD) danego pacjenta.