Pacjent z przewlekłym zapaleniem trzustki w gabinecie lekarza POZ – kompendium diagnostyczno-terapeutyczne w świetle wytycznych HaPanEU i ESPEN

Przewlekłe zapalenie trzustki (PZT) przez dekady postrzegane było niemal wyłącznie przez pryzmat nadużywania alkoholu. Współczesna medycyna rewiduje to podejście, definiując PZT jako zespół chorobowy o wieloczynnikowej etiologii, charakteryzujący się postępującym włóknieniem miąższu, zanikiem zrazików gruczołowych oraz zmianami w przewodach trzustkowych. Proces ten jest nieodwracalny i prowadzi do trwałego upośledzenia funkcji zewnątrzwydzielniczej (trawienie) oraz wewnątrzwydzielniczej (homeostaza glukozy).

W praktyce lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) pacjent z PZT stanowi wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne. Choroba ta wiąże się nie tylko z przewlekłym bólem i obniżeniem jakości życia, ale także ze znacznym ryzykiem niedożywienia, osteoporozy oraz raka trzustki. Kluczowym zadaniem lekarza rodzinnego jest zatem nie tylko leczenie objawowe, ale przede wszystkim prewencja powikłań odległych i nadzór onkologiczny.