Pregabalina w dawkach 300 mg/dobę i wyższych – bilans korzyści i ryzyka

Pregabalina to pochodna kwasu gamma-aminomasłowego, która nie wykazuje działania podobnego do tego kwasu (Kavoussi, 2006). Substancja ta jest ligandem podjednostki alfa-2-delta napięciowozależnych kanałów wapniowych zlokalizowanych na zakończeniach neuronów w mózgu i rdzeniu kręgowym (Ben-Menachem, 2004). Dzięki unikalnym właściwościom cząsteczki początek działania leku jest szybki, porównywalny do czasu działania benzodiazepin, co korzystnie odróżnia pregabalinę od innych leków przeciwlękowych, które najczęściej mają odroczony początek działania.