Profilaktyka zakażeń pneumokokowych z uwzględnieniem preparatu PCV-20

Pneumokoki (Streptococcus pneumoniae), dwoinka zapalenia płuc - zaliczana jest do bakterii Gram dodatnich. Bakterie te posiadają zewnętrzną otoczkę polisacharydową, która określa serotyp pneumokoka oraz jest "celem" dla szczepionek. Otoczka ta jest również jednym z czynników zjadliwości, obok wytwarzanej pneumolizyny, proteazy IgA oraz nadtlenku wodoru. Na podstawie składu chemicznego otoczki obecnie zidentyfikowano ponad 100 serotypów S. pneumoniae, spośród których 23 odpowiada za zdecydowaną większość zakażeń inwazyjnych na świecie [1,2]. 

Zgodnie z obecną wiedzą jedynym znanym rezerwuarem S. pneumoniae jest człowiek. Bakteria ta bytuje w jamie nosowej gardła, często nie wywołując objawów choroby, prowadząc do nosicielstwa. Dane dotyczące tego zjawiska wskazują, że nawet 20-60 % dzieci w wieku szkolnym, a 5-10% dorosłych może być nosicielami pneumokoka [3–5]. 

Droga przenoszenia S. pneumoniae obejmuje kontakt bezpośredni z osobą chorą lub nosicielem oraz poprzez drogę kropelkową.