Progesteron w praktyce klinicznej. Komu? Kiedy? Dlaczego?

Progesteron (P4) jest hormonem syntetyzowanym przez komórki lutealne ciałka żółtego, w małych ilościach przez nadnercza, a w ciąży przez łożysko. W błonie śluzowej macicy hormon ten wywołuje w drugiej fazie cyklu przemiany doczesnowe, odpowiadając za procesy tworzenia się pinopodów nabłonka, ekspresję cząsteczek adhezyjnych oraz czynników wzrostu i cytokin, a więc przygotowuje endometrium do zagnieżdżenia się blastocysty. Progesteron wykazuje również działanie immunosupresyjne, zwiększa przepływ krwi przez macicę i hamuje kurczliwość mięśniówki tego narządu. Dlatego też odpowiednie stężenie progesteronu jest niezbędne do implantacji oraz dalszego rozwoju zarodka i płodu. Jego nazwa pochodząca od łacińskiego „pro gestatione” (dla ciąży) podkreśla jego kluczową rolę dla prawidłowego jej przebiegu.