Telmisartan u otyłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym

Nadciśnienie tętnicze i otyłość często współwystępują w praktyce klinicznej. Sama otyłość predysponuje do częstszego występowania nadciśnienia tętniczego, a z kolei kontrola ciśnienia tętniczego u tych pacjentów jest niska (1, 2). Połączenie otyłości, cukrzycy typu 2 oraz insulinooporności jest często powiązane z wyższym ciśnieniem tętniczym, co może wynikać m.in. z niedostatecznej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron. Z wielu badań naukowych wiemy, iż powyższa grupa chorych odnosi korzyść ze stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACEI) lub sartanów (ARB) w terapii nadciśnienia. Niestety nie każdy lek z tych dwóch grup ma identyczny wpływ na wartości ciśnienia tętniczego. W praktyce klinicznej wybór optymalnej terapii przeciwnadciśnieniowej u pacjentów otyłych ma znaczenie nie tylko w kontroli ciśnienia, ale również pod względem profilu metabolicznego chorego.