Zmiany leków podczas farmakoterapii w przewlekłej chorobie nerek

Przewlekła choroba nerek (PChN) to nie tylko upośledzenie wydalania wody i toksyn mocznicowych. Z perspektywy farmakologii klinicznej, pacjent z eGFR < 60 ml/min/1,73m² (stadia G3a–G5) staje się zupełnie odmiennym ustrojem biologicznym, w którym zmieniają się wszystkie parametry ADME (Absorpcja, Dystrybucja, Metabolizm, Eliminacja).

W praktyce lekarza POZ problem ten jest powszechny – szacuje się, że PChN dotyczy 10–15% populacji dorosłych, a wśród pacjentów geriatrycznych (powyżej 75. r.ż.) odsetek ten przekracza 50%. Niestety, nefrotoksyczność leków i działania niepożądane wynikające z braku modyfikacji dawek są jedną z głównych przyczyn hospitalizacji w tej grupie.