Depresja sezonowa – objawy, przyczyny i leczenie

lek. Katarzyna Ciepłucha
lek. Katarzyna Ciepłucha

Lekarka, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Doświadczenie kliniczne zdobywała m.in. na Oddziale Hematologii Szpitala Uniwersyteckiego w Genewie. Na co dzień pracuje z dorosłymi pacjentami w podstawowej opiece zdrowotnej i uczestniczy w szkoleniach z medycyny rodzinnej. Autorka publikacji dotyczących chorób przewlekłych i profilaktyki zdrowotnej. Pasjonuje się hematologią, zwłaszcza zaburzeniami krzepnięcia.

Depresja sezonowa to nawracające epizody depresyjne związane z określoną porą roku, zwykle rozpoczynające się jesienią lub zimą i ustępujące wiosną. Objawia się m.in. obniżonym nastrojem, utratą zainteresowań, zmęczeniem i zmianami snu lub apetytu. Jeśli dolegliwości trwają przez większość dni, ograniczają codzienne funkcjonowanie albo pojawiają się myśli samobójcze, potrzebna jest ocena specjalisty. Jak odróżnić chorobę od chwilowej chandry i jakie leczenie może pomóc?

Czym jest choroba afektywna sezonowa (SAD)?

SAD (ang. seasonal affective disorder) oznacza sezonowy wzorzec zaburzeń nastroju, najczęściej nawracających epizodów depresyjnych. Określenia "choroba afektywna sezonowa" i "sezonowe zaburzenie afektywne" są powszechnie używane, choć SAD nie jest odrębną chorobą: sezonowość może dotyczyć depresji jednobiegunowej, a także choroby afektywnej dwubiegunowej.

Typowa sezonowa depresja zaczyna się późną jesienią lub zimą i słabnie wiosną. Rzadziej objawy pojawiają się wiosną lub latem. Sam fakt, że nastrój pogarsza się w listopadzie, nie oznacza jeszcze SAD — ważny jest rodzaj objawów i ich powtarzalność w kolejnych latach.

Jakie objawy są przy depresji sezonowej?

Depresja sezonowa daje przede wszystkim objawy depresji: przygnębienie lub drażliwość przez większą część dnia, utratę przyjemności, spadek energii, trudności z koncentracją, poczucie winy czy beznadziei. Mogą pojawić się myśli o śmierci lub samobójstwie. U części osób występują także dolegliwości fizyczne bez uchwytnej przyczyny.

W jesienno-zimowym wariancie częste są nadmierna senność, większy apetyt, ochota na produkty bogate w węglowodany, przyrost masy ciała i wycofanie z kontaktów. W rzadszej postaci wiosenno-letniej częściej obserwuje się bezsenność, mniejszy apetyt, utratę masy ciała i niepokój. Nie trzeba mieć wszystkich tych objawów, aby szukać pomocy.

Jesienna chandra czy depresja sezonowa – na co zwrócić uwagę?

"Jesienna depresja" to określenie potoczne. Krótszy dzień może pogarszać samopoczucie, ale o potrzebie konsultacji przesądzają przede wszystkim utrzymywanie się objawów, utrata przyjemności i wpływ na życie, nie nazwa pory roku.

Na co zwrócić uwagę?
Przejściowe obniżenie nastroju
Podejrzenie epizodu depresyjnego
Czas i nasilenie
Gorsze dni przeplatają się z lepszymi.
Objawy występują przez większość dni, zwykle co najmniej dwa tygodnie.
Przyjemność i funkcjonowanie
Nadal można cieszyć się częścią aktywności i wykonywać obowiązki.
Trudno cieszyć się tym, co wcześniej było ważne; cierpią praca, nauka lub relacje.

Nie czekaj dwóch tygodni, jeśli objawy szybko się nasilają lub pojawiają się myśli samobójcze.

Przeczytaj także: Depresja − jak ją rozpoznać i na co zwrócić uwagę?

Rozpoznanie choroby afektywnej sezonowej

Rozpoznanie opiera się na rozmowie o aktualnych objawach, ich wpływie na życie oraz przebiegu wcześniejszych epizodów. Lekarz może użyć kwestionariusza, ale nie istnieje pojedynczy test potwierdzający SAD. Dla ustalenia sezonowego wzorca istotne są epizody w podobnej porze roku przez co najmniej dwa kolejne lata oraz ich przewaga nad epizodami występującymi poza sezonem. Nie trzeba jednak czekać na drugi nawrót, by leczyć obecną depresję.

Podczas konsultacji warto wspomnieć o okresach niezwykle dużej energii, mniejszej potrzeby snu lub impulsywnych zachowań — mogą wskazywać na chorobę dwubiegunową i zmienić wybór leczenia. Lekarz rozważy również inne przyczyny podobnych objawów, np. choroby tarczycy, niedokrwistość, działania leków czy zaburzenia snu. Badania zleca się zależnie od wywiadu i badania pacjenta.

POSŁUCHAJ WYKŁADU O DEPRESJI:

Dlaczego pojawia się depresja sezonowa i u kogo występuje częściej?

Dokładna przyczyna depresji sezonowej nie jest znana. Jedna z hipotez wiąże zimowe nawroty z tym, że krótsze dni i późniejszy świt mogą zaburzać rytm dobowy, czyli wewnętrzny zegar wpływający m.in. na sen i czuwanie. Badania wskazują również na rolę melatoniny, serotoniny i indywidualnej wrażliwości na światło. Są to nadal badane mechanizmy, które nie wyjaśniają wszystkich przypadków SAD.

Choroba występuje częściej w krajach położonych dalej od równika oraz u osób, które same chorowały na depresję lub chorobę dwubiegunową albo mają takie choroby w rodzinie. W części badań chorują też częściej kobiety i młodsi dorośli.

Depresja sezonowa – jak wygląda leczenie?

Leczenie dobiera się do nasilenia objawów, wcześniejszego przebiegu choroby i preferencji pacjenta. Stosuje się psychoterapię, zwłaszcza terapię poznawczo-behawioralną dostosowaną do SAD, leki przeciwdepresyjne oraz fototerapię; metody można łączyć. Wśród leków przeciwdepresyjnych często wymienia się bupropion, który działa inaczej niż większość popularnych leków przeciwdepresyjnych, bo wpływa głównie na dopaminę i noradrenalinę, a nie na serotoninę. W praktyce oznacza to działanie pobudzające, co bywa pomocne przy typowym dla SAD spadku energii, a dodatkowo rzadziej niż inne leki nasila apetyt, co może mieć znaczenie przy zimowej ochocie na węglowodany. Nie każdemu jednak można go podać, np. przy niektórych chorobach współistniejących, dlatego o wyborze leku zawsze decyduje lekarz.

Fototerapia w zimowej postaci SAD polega zwykle na codziennej ekspozycji rano na specjalną lampę o natężeniu 10 000 luksów przez około 30–45 minut. Urządzenie powinno filtrować promieniowanie UV; nie należy patrzeć wprost w źródło światła. Przed rozpoczęciem porozmawiaj z lekarzem, zwłaszcza jeśli masz chorobę oczu, przyjmujesz leki zwiększające wrażliwość na światło lub występowały u Ciebie epizody manii albo hipomanii. Przy ciężkiej depresji sama lampa nie wystarcza. Witamina D nie jest potwierdzonym zamiennikiem leczenia depresji.

Dowiedz się więcej: Leczenie depresji, w tym depresji lekoopornej – jak powinna wyglądać terapia zaburzeń depresyjnych?

Jak sobie radzić na co dzień?

Stała pora wstawania i zasypiania, wyjście na światło dzienne, regularny ruch oraz kontakt z bliskimi mogą wspierać leczenie. Zacznij od wykonalnych kroków, np. krótkiego spaceru w ciągu dnia i zaplanowania jednej aktywności, z której zwykle czerpiesz przyjemność. Ogranicz alkohol i zadbaj o rytm snu. Jeśli objawy utrudniają te działania, nie traktuj tego jako braku silnej woli — poproś o pomoc w umówieniu wizyty. Takie nawyki wspierają terapię, ale jej nie zastępują.

Czy depresji sezonowej da się zapobiec?

Przy powtarzających się epizodach warto jeszcze przed zwykłym terminem pogorszenia omówić z lekarzem plan obserwacji i ewentualne wcześniejsze rozpoczęcie leczenia. U wybranych osób możliwe jest leczenie zapobiegające nawrotowi, lecz decyzja zależy od wcześniejszych epizodów i ryzyka działań niepożądanych. Dane dotyczące profilaktyki są ograniczone, więc nie ma jednej skutecznej metody dla wszystkich.

Stężenie witaminy D oznacza się, gdy istnieją ku temu wskazania, a jej niedobór uzupełnia zgodnie z zaleceniami. Witamina ta ma znaczenie m.in. dla kości i odporności. To jednak osobna sprawa niż zapobieganie depresji sezonowej. Jak dotąd nie potwierdzono, by jej suplementacja chroniła przed SAD, a samo oznaczenie jej poziomu nie jest metodą rozpoznawania tej choroby.

Kiedy depresja sezonowa wymaga pilnej pomocy?

Jeśli pojawiają się zamiar odebrania sobie życia, plan samobójczy, próba samouszkodzenia lub zagrożenie bezpieczeństwa, zgłoś się pilnie do SOR albo zadzwoń pod 112 lub 999. Powiedz bliskiej osobie, co się dzieje, i poproś, by została z Tobą do czasu uzyskania pomocy. Pilnej oceny wymaga też znaczne pogorszenie, np. niemożność jedzenia, picia lub zadbania o podstawowe potrzeby. Przy mniej nagłych, ale utrzymujących się objawach umów wizytę u lekarza POZ lub psychiatry — także wtedy, gdy do wiosny zostało niewiele czasu.

Bibliografia:

1. National Institute of Mental Health, Seasonal Affective Disorder, https://www.nimh.nih.gov/health/publications/seasonal-affective-disorder [dostęp: 28.09.2026].

2. NHS, Seasonal affective disorder (SAD), https://www.nhs.uk/mental-health/conditions/seasonal-affective-disorder-sad/ [dostęp: 28.09.2026].

3. Rybicka W., Depresja sezonowa, Medycyna Praktyczna, https://www.mp.pl/pacjent/psychiatria/choroby/262727,depresja-sezonowa [dostęp: 28.09.2026].

4. Avery D., Seasonal affective disorder: Treatment, UpToDate, https://www.uptodate.com/contents/seasonal-affective-disorder-treatment [dostęp: 28.09.2026].

5. Gartlehner G. i wsp., Second-generation antidepressants for preventing seasonal affective disorder in adults, Cochrane Database of Systematic Reviews, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30883669/ [dostęp: 28.09.2026].

6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Wellbutrin XR, 150 mg i 300 mg, https://rejestry.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/17524/characteristic [dostęp: 29.09.2026].